Definicja konstruktow
Meta-analiza stanowi wartosciowa alternatywe dla przegladu literatury, gdy ten przewanie cechuje sie: 1) tendencyjnoscia publikacyjna specjalistycznych czasopism nie uwzgledniajacych badan pozostajacych poza kregiem ich zainteresowan; 2) stronniczoscia autora objawiajaca sie zbyt subiektywnymi kryteriami selekcyjnymi lub wybiórcza ocena wyników; 3) znaczna rozbienoscia jakosci metodologicznej właczonych badan; 4) brakiem moliwosci analizy zmiennych moderujacych. Wczesne prace meta-analityczne [16] spotykały sie z intensywna krytyka, czasami o zaskakujaco emocjonalnym charakterze. Np. Eysenck uywał okreslen typu „mega-głupota” (megasilliness) na właczanie do meta-analizy prac słabych metodologicznie [4]. Wytykał Glassowi, e właczył do swej meta-analizy jeden ze jego artykułów, o którym on sam „nie ma pojecia” oraz zapowiadał, e badania meta-analityczne „zaprowadza badaczy do ciemnego wieku psychologii” [4]. Na poparcie tych uwag, Eysenck nie przedstawił jednak wystarczajaco rzeczowych argumentów. Współczesne obszary krytyki meta-analizy dotycza przewanie [5,17]: 1) zbytniego polegania na statystyce z pominieciem intuicji; 2) właczania do jednej meta-analizy badan zbyt rozbienych metodologicznie; 3) braku rutynowego waenia wielkosci efektu; 4) niewystarczajaco precyzyjnego definiowania konstruktów, co utrudnia operacjonalizacje wyniku obserwowanego w niezalenych od siebie badaniach; 5) braku konsensusu odnosnie hipotetycznych mediatorów i moderatorów; 6) koncentrowania sie na badaniach nad anglosaska populacja; 7) pomijania nieopublikowanych prac; 8)
