Terapia behavioralna
BADANIA NAD SZKOLENIEM W TERAPII BEHAWIORALNEJ Klinicysta behawioralny staje w obliczu zarówno zadań diagnostycznych, jak i związanych z nimi interwencji terapeutycznych. Zwraca się uwagę, że ocena diagnostyczna jest ściśle uzależniona od rodzaju założeń teoretycznych, jakie przyjmuje badający. W ostatnich latach klinicyści behawioralni wykorzystują złożone teorie, które biorą pod uwagę środowisko, współzmieniające się wiązki zachowania i szersze systemy, w których zachowanie jest osadzone (Bootzin i Ruggilll988). Złożoność zadań nasuwa trudne pytania dotyczące szkolenia i oceny kompetencji klinicznych. Stosunkowo proste jest kształcenie i ocena kompetencji w zakresie poszczególnych metod postępowania diagnostycznego, takich jak: obserwacja, samomonitorowanie i standardowe testy. O wiele trudniej jest uczyć i oceniać umiejętności związane z podejmowaniem decyzji klinicznych, za pomocą których terapeuta dokonuje identyfikacji problemu i formułuje plan postępowania terapeutycznego. Cały ten obszar w niewielkim stopniu był przedmiotem badań. Nieduża liczba istniejących danych wskazuje na to, że panuje mała zgodność w diagnozowaniu różnych przypadków (Bootzin i Ruggill op. cit). Równocześnie zwraca się i uwagę, że ponieważ formułowanie diagnozy klinicznej stanowi ciągły proces wzajemnego oddziaływania pomiędzy przyjmowaną teorią i napływającymi informacjami, nie powinno się oczekiwać wysokich poziomów zgodności diagnoz. Kompetentni klinicyści mogą dochodzić do tych samych rezultatów różnymi drogami (Kanfer 1985b). Jednakże, jak twierdzą Bootzin i Ruggill (op. cit.), jeżeli nie dokonujemy oceny odpowiedniości i efektywności przyjmowanych sformułowań diagnostycznych, nie możemy ocenić prawidłowo umiejętności. Dodatkową trudnością, na jaką wskazują ci autorzy, jest stwierdzany w badaniach nad formułowaniem ocen fakt, że sam proces podejmowania decyzji ulega wielu zniekształceniom. Ponadto sposób, w jaki terapeuci opisują przypadki, może pozostawać pod większym wpływem oczekiwań i heurystyk, niż informacji dostarczanych przez klienta. Dla zmniejszenia wpływu zniekształceń procesów podejmowania decyzji i polepszenia umiejętności identyfikowania problemów proponuje się następujące środki zaradcze (Bootzin i Ruggill op. cit.):
