Zasada bliskiego kontaktu
Zasada bliskiego kontaktu polega na stworzeniu atmosfery zaufania, bezpieczeństwa, ciepłych relacji między osobą prowadzącą, a uczestnikami zajęć. Muszą wytworzyć się takie relacje, aby dzieci wiedziały, że w osobie dorosłej mają sojusznika w pokonywaniu trudności. Aby mogły wytworzyć się takie relacje dorosły musi wykazać zainteresowanie każdym dzieckiem, jego niepowtarzalną indywidualnością, jego życiem, jego troskami, zainteresowaniami. Dzięki wytworzeniu się osobistego, bliskiego kontaktu dochodzi do bezpośredniego kontaktu fizycznego podczas zabaw, w których dzieci chętnie uczestniczą, wówczas następuje spontaniczne przekazywanie sympatii i komunikowanie dziecku gotowości do dawania oparcia drogą niewerbalną. Bliskie relacje z dziećmi dają im możliwość odreagowania emocjonalnego. Dzieci pozbywają się szkodliwych stereotypów, a uczą się pozytywnych zachowań. Bliski kontakt z dziećmi stwarza również możliwość modelowania zachowań opartych na bezpieczeństwie i sympatii. Prowadzący zajęcia z dziećmi musi pamiętać, by były one pozbawione elementów urażających, aby nie dochodziło do powielania złych wzorów relacji dorosły – dziecko z jakimi dzieci stykają się na co dzień w swoim otoczeniu, w rodzinie. Przez bliski kontakt z innymi dzieci komunikują sobie akceptację, życzliwość, wzajemną atrakcyjność. Korygująca funkcja zasady osobistego bliskiego kontaktu polega na tym, że dzieci mają szansę doznania radości, czują się zauważone, potrzebne, lubiane, ważne.Zasada otwartości polega na tym, że prowadzący zajęcia socjoterapeutyczne zapewnia każdemu uczestnikowi możliwość ujawniania ważnych dla niego spraw. Uczy dzieci uważnego słuchania innych, szacunku dla ich przeżyć, doświadczeń. Dzięki temu dzieci chętnie ujawniają swoje emocje, następuje przełamanie poczucia wyizolowania,
